Patrzył na przeciwległą ścianę

„Patrzył na przeciwległą ścianę, na której wisiały dwa skrzyżowane florety i maska używana przez szermierzy.
—Właściwie powinna była raczej skończyć samobójstwem — wyrzekł W odpowiedzi. Ale w odpowiedzi nie tyle na jej pytanie, co przede wszystkim na jakieś swoje myśli. Jagusia od razu domyśliła się, co to były za myśli i kogo dotyczyły.
— Czy myślisz o niej — spytała.
Milczał. Wiedziała, że był zbieraczem, kolekcjonerem wszystkich historyjek tyczących samobójstw i samobójców, zawsze go pasjonowali ludzie, którzy czemuś targnęli się na swoje życie. Inni zbierali znaczki — a on wycinał z gazet wzmianki o zawiedzionych w miłości pokojówkach, które otwierały gaz w kuchni, lub o zadłużonych urzędnikach, co to do haku w suficie przywiązywali kawałek sznura z pętlą. Było to tak samo niewinne zajęcie jak właśnie zbieranie znaczków i w gruncie rzeczy od niego nie dziwniejsze. Mecenas Grossenberg odniósł nawet wrażenie, że w głosie Jagusi, gdy wspomniała o tym hobby męża, zabrzmiało trochę dumy. Ale wtedy leżąc obok majora na małżeńskim łóżku wiedziała z całą pewnością, że tu szło o wiadomą już starszawą kobietę z miedzianą głową przetykaną białymi Włosami i o ptasich a władczych gestach... nie zaś o jakąś niedoszłą denatkę, o której rzekomo przeczytał kiedyś w prasie i na którą wykrętnie wszystko teraz zwala. Potem zamilkł. Zamilkł jak grób. I odwróciwszy się na bok, udał że śpi.“(5)