Ostatecznie przekonał ich Samuel

„Ostatecznie przekonał ich Samuel. Po prostu zapytał
— Co straciliście przez Cartyego
— Jak to, co — oburzył się starszy Flanagan. — Trzykrotnie nas okradł z bydła, pieniędzy i konia.
— Ale przecież za bydło i za konia otrzymaliście zapłatę, a te dolary, które wam zabrał w jakimś Goodwill, również odzyskaliście. Czy nie tak
— To prawda — przyznał niechętnie Harry Flanagan.
— Więc za co chcecie go karać
Nasi goście na chwilę zapomnieli języka w gębie, na koniec młodszy wykoncypował zarzut
— Straciliśmy mnóstwo czasu ścigając złodzieja!
— Prawda — przyznał Samuel — należy mu się kara, ale przecież nie stryczek!
Długo rozważali ten problem. Samuel Heart okazał się człowiekiem sprytnym, a obu farmerom nie przyszło do głowy, że zawsze karze się złodzieja za jego postępek, bez względu na to, czy przedmiot skradziony został mu odebrany, czy nie. Ale po cóż miałem to tłumaczyć I wtedy nareszcie zgodzili się z nami. Ponieważ Flanaganowie wracali do Cheyenne, musieli jechać przez Laramie i mogli odstawić tam Cartyego. Jednakże nie bardzo im ufałem. Wziąłem na stronę Samuela i zwierzyłem się ze swych wątpliwości. Zrozumiał je i zgodził się, abym eskortował więźnia aż do fortu.
W Laramie, razem z Flanaganami, złożyłem zaprotokołowane zeznanie, przekazałem więźnia, a przy okazji nabyłem strzelbę dla Samuela. Nie chciał jej przyjąć, wreszcie zgodził się potraktować dar jako „pożyczkę". Tak się zakończyła tamta historia.“(11)