- Tak i dlatego chodzi tylko

„— Tak, i dlatego chodzi tylko o to, żebyśmy się porozumieli.
Nicole zaczerwieniła się, spuściła oczy i oczekiwała słów, które Richelieu tak pięknie umiał mówić.
Książę zrozumiał to i aby nie dopuścić do jakichkolwiek niejasności, rzekł
— Siadaj, moje kochane dziecko, tu obok pana Rafte i dobrze mnie słuchaj... Nie, nie, pan Raftć wcale nam nie przeszkadza, wręcz przeciwnie, jeszcze nam doradzi. Słuchasz mnie
— Tak, mości książę — wyjąkała Nicole, zawstydzona, że dała się oszukać próżności.
Rozmowa księcia Richelieu z Rafte i Nicole trwała przeszło godzinę. Potem książę odprawił dziewczynę na spoczynek do pałacowych pokojówek.
Rafte wrócił do rozprawy wojskowej, Richelieu położył się do łóżka, przeglądając listy, w których donoszono mu o przedsięwzięciach parlamentów prowincjonalnych, skierowanych przeciwko księciu dAiguillon i pani Dubarry.
Następnego dnia rano powóz księcia, nie oznaczony herbami, zawiózł Nicole do Trianon, wysadził ją z małym zawiniątkiem przed bramą i znikł.
Z podniesioną głową, radością w sercu i nadzieją w oczach, Nicole zakołatała do drzwi oficyny.
Była godzina dziesiąta rano. Andrea wstała już i była ubrana. Pisała list do ojca, donosząc mu o szczęśliwym wczorajszym wydarzeniu, o którym, jak wiemy, Richelieu sam go zawiadomił.“(15)